Het verhaal

De allereerste editie van weesgedichten kwam tot stand op de golven van een allesbehalve poëtische pandemie. Utopia, de bibliotheek van Aalst, zocht koortsachtig naar een manier om de Poëzieweek van 2021 niet onopgemerkt voorbij te laten gaan. Uit de gezamenlijke kokers van een paar Utopianen rolde de gedachte om weesgedichten te laten adopteren door eenieder die dat wou.

Tussen idee en uiteindelijke uitwerking lag een volledig onontgonnen pad. Uiteindelijk slaagden we erin om niet minder dan honderd gedichten op evenveel ramen aan te brengen. Maar daar bleef het niet bij. Aangezien de website met de honderd weesgedichten op minder dan één uur volledig ‘uitverkocht’ was, begonnen mensen – individueel, maar ook een volledig buurtcomité – spontaan zelf gedichten op hun ramen te pennen.

In 2022 werd voor weesgedichten met succes een eerste keer een weg doorheen Vlaanderen gezocht en sloten de bibliotheken van Brugge, Hasselt, Kortrijk, Mechelen, Oostende, Turnhout, de Wase bibliotheken (Beveren, Kruibeke, Lokeren, Moerbeke, Sint-Gillis-Waas, Sint-Niklaas, Stekene, Temse, Waasmunster en Zwijndrecht) en Dijk92 (Zele, Berlare, Hamme, Dendermonde, Laarne, Wichelen, Wetteren, Lebbeke en Buggenhout) zich aan bij het project.

Voor de Poëzieweek in 2023 willen we nog een stap verder gaan en alle Nederlandstalige bibliotheken in Vlaanderen en Brussel aanschrijven en aanmoedigen om samen alle straten om te toveren tot één mooie poëziebundel. 2023 moet zo het jaar worden waarin we als een eensgezind collectief van bibliotheken naar buiten komen met een literaire niche. Het jaar waarin we samen het allergrootste (straat)poëzieproject in België op poten zetten!